Inleiding
Indien na een vrijwillige ontbinding van de B.V. geen vereffening plaatsvindt, doet het bestuur bij de Kamer van Koophandel opgaaf dat de rechtspersoon is opgehouden te bestaan op het tijdstip van zijn ontbinding. Dat wordt wel ‘turboliquidatie’ genoemd. Van alle bedrijfsbeëindigingen in de periode 2020-2024 vindt tussen de 77% en 86% plaats door middel van turboliquidatie (bron: WODC-onderzoeksrapport van 2025).
Uit de hierna te bespreken, recent gepubliceerde, uitspraak van het Hof ’s-Hertogenbosch (ECLI:NL:GHSHE:2025:2567), blijkt dat de bestuurder bij misbruik van turboliquidatie jegens de onbetaald gebleven crediteur(en) persoonlijk aansprakelijk kan zijn.
Waar gaat de zaak over?
X is enig bestuurder/eigenaar van Autobedrijf B.V.
Het Autobedrijf heeft bij brief van 26 november 2018 de huurovereenkomst van de door haar gehuurde bedrijfsruimte per 1 december 2019 opgezegd.
De verhuurder heeft het autobedrijf gesommeerd tot betaling van de achterstallige huur.
Het autobedrijf is op 25 september 2019 ontbonden.
De verhuurder heeft gevorderd dat de bestuurder persoonlijk wordt veroordeeld om de achterstallige huur te betalen.
Bestuurdersaansprakelijkheid
Indien een vennootschap tekortschiet in de nakoming van een verbintenis of een onrechtmatige daad pleegt, is uitgangspunt dat alleen de vennootschap aansprakelijk is voor daaruit voortvloeiende schade. Onder bijzondere omstandigheden is, naast aansprakelijkheid van die vennootschap, ook ruimte voor aansprakelijkheid van een bestuurder van de vennootschap. Voor het aannemen van bestuurdersaansprakelijkheid is vereist dat de bestuurder van de benadeling van de schuldeiser van de vennootschap persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt. Het antwoord op de vraag of de bestuurder persoonlijk een dergelijk ernstig verwijt kan worden gemaakt, is afhankelijk van de aard en ernst van de normschending en de overige omstandigheden van het geval.
Het oordeel van het hof
Het hof stelt allereerst vast dat de bestuurder namens de vennootschap de huur betreffende het bedrijfspand bij brief van 26 november 2018 heeft opgezegd per 1 december 2019. De opzegtermijn was 1 jaar. De vennootschap heeft sedert januari 2019 geen huur meer voldaan. Aldus constateert het hof dat er inderdaad sprake is van een huurschuld.
Naar het oordeel van het hof heeft de verhuurder voldoende onderbouwd dat ten aanzien van deze huurschuld sprake is van bestuursaansprakelijkheid. Het feit dat de bestuurder na het ontbindingsbesluit per 25 september 2019 geen bestuurder van de vennootschap meer was, maakt dat volgens het hof niet anders:
Ten eerste heeft de bestuurder ervoor gekozen vanaf januari 2019 uitsluitend de verhuurder als schuldeiser niet te betalen en overige schuldeisers wel.
De bestuurder heeft vervolgens besloten tot turbo-liquidatie van de vennootschap (Autobedrijf B.V.). Ten tijde van de ontbinding beschikte de vennootschap nog over diverse activa. Daarbij ging het onder meer om de overeenkomst van de vennootschap met Hertz en de door de vennootschap opgebouwde goodwill (klantenbestand) betreffende de autoverhuur.
Ten derde heeft de verhuurder aangevoerd dat de bestuurder met gebruikmaking van de activa van de vennootschap, het bedrijf heeft voortgezet op een andere locatie zonder daarvoor de vennootschap een passende vergoeding te betalen.
De bestuurder heeft dit alles volgens het hof onvoldoende gemotiveerd betwist: Hij heeft niet toegelicht waarom zijn keuze om uitsluitend de huur niet te betalen gerechtvaardigd was. Met betrekking tot de keuze voor turbo-liquidatie heeft hij volstaan met de stelling dat er geen baten meer waren op het moment van ontbinding van de vennootschap. Hij heeft hierover geen feitelijke gegevens verschaft, terwijl aangenomen moet worden dat hij daarover kan beschikken. Het bestaan van de overeenkomst met Hertz en de opgebouwde goodwill (klantenbestand) zijn niet door de bestuurder betwist.
De bestuurder heeft niet betwist dat hij met gebruikmaking van de activa van de vennootschap het bedrijf heeft voortgezet op een andere locatie.
Het hof gaat er daarom vanuit dat er wel nog activa waren die te gelde hadden kunnen worden gemaakt om de schulden van de vennootschap - al dan niet gedeeltelijk - te betalen. Niettemin heeft de bestuurder de huurschuld van het autobedrijf, in het bijzonder de achterstallige huur over de maanden januari tot en met november 2019, niet voldaan. Dit niet betalen van de huur acht het hof in de gegeven omstandigheden persoonlijk ernstig verwijtbaar.
Het hof komt tot de conclusie dat de bestuurder de verhuurder heeft benadeeld door het onbetaald laten van in elk geval de achterstallige huur over de maanden januari tot en met november 2019 en het onverhaalbaar blijven van de desbetreffende vordering van de verhuurder op de vennootschap.
Advies
Als u als crediteur geen verhaal heeft op de vennootschap als uw contractspartij, zijn wellicht de bestuurders aansprakelijk.
Het is zinvol om daarover advies in te winnen.
Hetzelfde geldt als u als bestuurder wordt aangesproken door de crediteur van de vennootschap.
Heeft u vragen naar aanleiding van dit artikel of heeft u andere ondernemingsrechtelijke vragen, neemt u dan gerust vrijblijvend contact op met Marc Janssen of andere leden van de sectie Insolventierecht of Geschillenbeslechting.