Een partij bij een rechtsbetrekking heeft tegenover degene die beschikt over bepaalde gegevens over die rechtsbetrekking recht op inzage, indien zij daarbij voldoende belang heeft. De partij die over de gegevens beschikt is (in beginsel) verplicht deze te verstrekken. De rechter kan dit ook bevelen op verzoek van de partij die daar recht op heeft.
Het bewijsrecht voorziet niet in een onbeperkt recht op inzage. Voor toewijzing van een verzoek om inzage moet zijn voldaan aan de genoemde cumulatieve vereisten. Daarmee wordt, in samenhang bezien, onder meer beoogd "fishing expeditions" te voorkomen. De wet biedt niet de mogelijkheid voor het opvragen van gegevens waarvan de eiseres slechts vermoedt dat zij wel eens steun zouden kunnen geven aan haar stellingen.
Verder kan de vordering, ook indien aan de vereisten is voldaan, worden afgewezen indien de wederpartij zich kan beroepen op een verschoningsrecht of indien gewichtige redenen zich daartegen verzetten. Onder gewichtige redenen valt in ieder geval het verstrekken van vertrouwelijke bedrijfsinformatie. Het hangt af van de concrete omstandigheden van het geval in hoeverre een (dergelijke) gewichtige reden van degene die over de informatie beschikt, zwaarder dient te wegen dan het belang dat degene die om de informatie verzoekt over alle informatie beschikt die van belang is voor de oplossing van het geschil.
De inzagevordering kan in spoedeisende gevallen ook in kort geding worden ingesteld.
Het verzoek tot inzage van gegevens is een waardevol instrument, dat kan worden ingezet om informatie te krijgen om bepaalde vermoedens en stellingen nader te onderbouwen.
Heeft u vragen naar aanleiding van dit artikel of heeft u andere vragen, neemt u dan gerust vrijblijvend contact op met Marc Janssen of één van de andere leden van de sectie EU Mededinging of Procedures & Geschillenbeslechting.