Heeft een zieke werknemer recht op vier weken vakantie per jaar?

vrijdag, 18 december 2009

Dit is de vraag die rijst naar aanleiding van twee recente uitspraken van de rechtbanken Amsterdam en Utrecht. De rechtbank Amsterdam volgde daarbij de Nederlandse wet. Dat wil zeggen dat de werknemer alleen vakantiedagen opbouwt over de laatste zes maanden van zijn arbeidsongeschiktheid. De kantonrechter in Utrecht heeft daarentegen op 14 oktober 2009 geoordeeld dat de Nederlandse wetgeving niet in overeenstemming is met de Europese Arbeidstijdenrichtlijn. Volgens deze richtlijn kunnen naast gezonde werknemers ook zieke werknemers rekenen op een minimum van twintig vakantiedagen per jaar.

Het oordeel van de kantonrechter in Utrecht hangt samen met een uitspraak van het Europese Hof van Justitie van 20 januari 2009. Deze oordeelde dat de Engelse en Duitse wetgeving niet in overeenstemming is met de Europese Arbeidstijdenrichtlijn. Daardoor heeft de uitspraak ook gevolgen voor het Nederlandse arbeidsrecht. Aan de hand van deze uitspraak heeft een Nederlandse werknemer haar recht opgeëist. Zij was twee jaar ziek geweest en wilde over deze twee jaar ook vakantiedagen vergoed krijgen en niet alleen over de laatste zes maanden. De kantonrechter in Utrecht heeft de werknemer in het gelijk gesteld.

Het probleem is echter dat de Nederlandse overheid haar nationale wetgeving nog niet op de Europese Arbeidstijdenrichtlijn heeft aangepast en Nederlanders zich niet rechtstreeks op deze richtlijn kunnen beroepen. De Nederlandse rechter zit op het moment met de handen in het haar. Aan de ene kant draagt Europa ze op om zoveel mogelijk mee te gaan met de Europese richtlijn en zich dus moeten houden aan de vier weken vakantie per jaar. Maar aan de andere kant zegt datzelfde Europa dat rechterlijke uitspraken niet mogen ingaan tegen de nationale wetgeving (de zogenoemde horizontale werking), welke zich beperkt tot een vakantieopbouw over zes maanden.

Het opstellen van nieuwe nationale regels zou een oplossing kunnen bieden. Maar wanneer de Nederlandse wetgeving wordt aangepast, bestaat op termijn het risico dat zieke werknemers evenveel recht op vakantie hebben als de werknemers die arbeid verrichten. In beginsel blijft de Nederlandse wet van toepassing totdat deze wet is aangepast. Nu één rechter anders heeft geoordeeld, bestaat echter de kans dat een rechter o.g.v. goed werkgeverschap zal oordelen dat een zieke werknemer evenveel recht heeft op zijn vakantiedagen dan de werknemer die wel arbeid verricht.

Auteur