Alimentatieduur korter?

maandag, 10 september 2012

Op vrijdag 14 september 2012 vindt in de Nieuwe Kerk te Den Haag het congres “Alimentatie van de Toekomst” plaats. Onder de pakkende titel “Partneralimentatie is niet meer van deze tijd” vindt er een lezing en een maatschappelijke discussie plaats over de hoogte, de berekening en de duur van de alimentatie.

Het zal bekend zijn dat een aantal politieke partijen plannen heeft bedacht over de vereenvoudiging van de berekening van kinderalimentatie, maar ook dat zij zich hebben uitgelaten over de gewenste maximale duur en hoogte van partneralimentatie. De vFAS (Vereniging van Familierecht Advocaten Scheidingsmediators) heeft in verband met deze ontwikkelingen en het feit dat de Dag van de Scheiding dit jaar voor de 5e keer wordt gehouden, een landelijk congres daarover georganiseerd.

Het debat vindt plaats onder leiding van Pieter Jan Hagens (een bekend radio- en televisiepresentator). Naast diverse prominente debatdeelnemers, waaronder Jeroen Recourt (PvdA), Ard van der Steur (VVD) en Magda Berndsen (D66), leden van de Tweede Kamerfractie, die onlangs initiatiefnemer zijn geweest inzake een voorstel tot vereenvoudiging partneralimentatie, zal ook mr. Agnes van Wieren (BANNING N.V.), als enige advocaat/alimentatiedeskundige aan dit debat deelnemen. In het voorstel is ondermeer aangegeven dat gescheiden partners in de meeste gevallen maar maximaal 5 jaar alimentatie zouden moeten voldoen. Aansluitend aan het debat zal –aan de hand van een onderzoek dat TNS NIPO in opdracht van de vFAS heeft uitgevoerd- de mening worden getoond van Nederland.

Tot 1 juli 1994 had de alimentatiegerechtigde in beginsel een levenslange aanspraak op partneralimentatie. Sinds 1 juli 1994 eindigt de verplichting tot het betalen van partneralimentatie in beginsel van rechtswege na een periode van 12 jaar, zonder dat daarvoor nog een rechter nodig is.

Steeds vaker doet zich de vraag voor of het in deze tijd nog wel reëel is dat ex-partners - nadat hun huwelijk is geëindigd – financieel nog enige tijd aan elkaar verbonden moeten blijven via de partneralimentatie en zo ja, of de duur en de hoogte van het bedrag niet verder aan een maximum gebonden moeten zijn. Velen vragen zich af of dit wel verantwoord is en of alleenstaande moeders wel voldoende kans hebben om geheel in eigen levensonderhoud te voorzien met de beperkte en dure mogelijkheden voor kinderopvang in Nederland.

Het is nu (nog) niet mogelijk om bijvoorbeeld via huwelijkse voorwaarden – voorafgaand of tijdens het huwelijk - afspraken te maken over de hoogte en de duur van eventuele partneralimentatie. De vraag is of (aanstaande) echtelieden hierover zelf afspraken zouden moeten mogen/kunnen maken, waar zij in geval van een echtscheiding dan ook aan gebonden zijn. Over al deze onderwerpen zal vast en zeker nog lang niet het laatste woord gezegd zijn.

Auteur